Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2007

Αυτό που είναι η επίγνωση

Η επίγνωση είναι μια κατάσταση ύπαρξης στην οποία μπορεί ο άνθρωπος να επιλέξει να ζει. Σημαίνει να είναι σε εγρήγορση κάθε στιγμή. Σημαίνει να παρατηρεί με οξυδέρκεια το πώς έχουν τα πράγματα και γιατί, το τι συμβαίνει και γιατί, το τι μπορεί να το κάνει να μη συμβεί και γιατί. Σημαίνει να παρατηρεί όλα τα δυνατά - και τα πιο πιθανά - αποτελέσματα κάθε επιλογής ή δράσης, και το τι τα κάνει πιθανά και δυνατά. Το να ζει με επίγνωση σημαίνει να μην προσποιείται ότι δεν ξέρει.
Φαίνεται να υπάρχουν αυτοί που γνωρίζουν, αλλά προσποιούνται ότι δε γνωρίζουν. Επίγνωση σημαίνει να έχεις επίγνωση και να έχεις επίγνωση ότι έχεις επίγνωση.
Η επίγνωση έχει πολλά επίπεδα. Όταν ζεις μια ζωή επίγνωσης, δεν μπορείς πια να δρας ασυνείδητα, επειδή έχεις επίγνωση ότι κάνεις κάτι ασυνείδητα και αυτό σημαίνει φυσικά ότι το κάνεις συνειδητά.
Η επίγνωση έχει σχέση με την παρατήρηση της στιγμής. Είναι να σταματάς, να κοιτάς, να ακούς, να νιώθεις, να βιώνεις πλήρως ό,τι συμβαίνει. Η επίγνωση μετατρέπει τα πάντα σε διαλογισμό. Το πλύσιμο των πιάτων, το κούρεμα του γκαζόν, κάτι που λες σε κάποιον άλλο, το να κάνεις έρωτα. Όλα γίνονται διαλογισμός.
Τι κάνω; Πώς το κάνω; Γιατί το κάνω; Τι είμαι ενώ το κάνω; Τι βιώνω αυτή τη στιγμή; Πώς το βιώνω; Γιατί το βιώνω με τον τρόπο που το βιώνω; Τι σχέση έχει κάτι απ' όλα αυτά με αυτό που βιώνω; Τι σχέση έχει κάτι απ' όλα αυτά με το τι βιώνουν οι άλλοι σε σχέση με μένα;
Επίγνωση σημαίνει να μεταφέρεσαι στο επίπεδο του απαρατήρητου παρατηρητή. Παρατηρείς τον εαυτό σου. Αυτό είναι η πλήρης επίγνωση. Είναι εύκολο. Δεν είναι τόσο δύσκολο ή τόσο πολύπλοκο όσο ακούγεται. Είναι να σταματάς, να κοιτάζεις, να ακούς, να νιώθεις. Είναι να γνωρίζεις και να γνωρίζεις ότι γνωρίζεις. Είναι το τέλος της προσποίησης.
Τώρα αρχίζει η "ποίηση". Ποιείς την εμπειρία σου, ποιείς τον εαυτό σου. Κι αυτό είναι ποίηση, όχι προσποίηση. "Ποιείς εν σοφία", δεν προσποιείσαι άγνοια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: