Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2007

Με τη σκέψη στις πυρκαγιές

Μετά τα τραγικότατα γεγονότα των τελευταίων ημερών, αισθάνομαι κυριολεκτικά συγκλονισμένη από τον πόνο των χιλιάδων ανθρώπων που έχασαν τα πάντα μέσα στη φωτιά. Πώς να συνεχίσουν να ζουν... με τι κουράγιο να επιστρέψουν στα αποκαΐδια. Μέσα εκεί θάφτηκε η ζωή τους ολόκληρη. Η ζωή, δυστυχώς, δεν αποτελείται μόνο από υλικά αγαθά. Αυτά, άντε και πες, κάποια στιγμή μπορούν να ξαναγίνουν από νέους ανθρώπους, που θα έχουν το χρονικό περιθώριο μπροστά τους. Όμως οι ηλικιωμένοι; Αυτοί πού θα γυρίσουν; Μέσα στο σπίτι του καθενός υπάρχουν οι αναμνήσεις, οι φωτογραφίες, τα μικροαντικείμενα που μας συνδέουν με το παρελθόν μας. Όταν αυτά καούν, είναι σα να καίγονται μαζί τους και τα χρόνια μας που ζήσαμε. Κατανοώ απόλυτα λοιπόν όσους δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Και να σωθεί η ζωή τους, γι' αυτούς πια δεν έχει αξία να ζουν. Δεν μένουν δυνάμεις και χρόνια στο μέλλον για την ξαναφτιάξουν, αλλά ούτε και παρελθόν για να πιαστούν. Και μετά να πάνε πού; Πώς θα ζήσουν; Σε κάποιο γηροκομείο ίσως; Αν έχουν τόσα χρήματα, ώστε να τους δεχτούν. Γι' αυτό πιστεύω ότι όσοι καίνε τη χώρα κάνουν μεγαλύτερο έγκλημα από όσο μπορούν να φανταστούν και φυσικά ούτε που φαντάζονται πόσο ακριβά θα "ξεπληρώσουν" αυτό το βαρύτατο καρμικό χρέος. Που το επωμίζονται όχι μόνο οι εκτελεστές αλλά και οι ηθικοί αυτουργοί που τους ωθούν στα ανουσιουργήματα αυτά. Όλοι αυτοί θα επιστρέψουν πολλές φορές στη Γη, σε νέες ενσαρκώσεις γεμάτες τόσα βάσανα και τέτοιου μεγέθους, ώστε να πληρώσουν και την τελευταία δεκάρα πόνου που προκάλεσαν.
Αν κάποιος θέλει να μάθει λίγα περισσότερα πράγματα πάνω στο θέμα αυτό, τον προτρέπω να διαβάσει το βιβλίο "Ταξίδια της ψυχής" του δρος Μάικλ Νιούτον. Και μακάρι να το διαβάσουν τόσο εκείνοι που δοκιμάστηκαν από τις φωτιές, όσο και εκείνοι που "έχουν σχέση με τις φωτιές". Οι πρώτοι θα παρηγορηθούν και θα βοηθηθούν ώστε οι πληγές τους να επουλωθούν σχετικά γρήγορα, ενώ οι δεύτεροι θα μάθουν καλά για τον πόνο που θα τους περιμένει, όχι μόνο στις μέλλουσες ζωές τους, αλλά και σε αυτή που τώρα θα συνεχίσουν να ζουν, μέσα στις τύψεις. Πολλοί θα αυτοκτονήσουν. Να μου το θυμηθείτε. Γι' αυτό όλοι εσείς οι πονεμένοι αναθαρρήστε. Το κάρμα κάθε ανθρώπου δεν μπορεί να αλλάξει. Καθένας, όσο ζει στο υλικό πεδίο, δημιουργεί για τον εαυτό του την ανάπτυξη και την εξέλιξη που του ταιριάζει. Να θυμάστε ότι πίσω απ' όλη τη φαινομενική αταξία και το χάος της ανθρώπινης απληστίας και του εγωισμού, υπάρχει η τάξη της εξέλιξης. Υπάρχει μια ισχυρή Ιεραρχία μεγάλων Μυστών και στην κορυφή τους βρίσκεται η ένδοξη μορφή του Ενός Μυσταγωγού, του πνευματικού Βασιλιά που εκπροσωπεί πάνω στον πλανήτη μας το Λόγο του Ηλιακού Συστήματος.
Όταν ακούτε ότι όλα αυτά είναι 'ανοησίες', αφήστε τους να λένε. Πώς αλλιώς θα έκαναν εκείνοι τα ανουσιουργήματά τους, αν πίστευαν ότι υπάρχει ανταπόδοση; Αφήστε τους να 'κοιμούνται' πνευματικά. Εκείνοι θα είναι οι χαμένοι τελικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: